"Türkiye’de Hekim/Sağlık Çalışanı Olmak" yazısıyla ilgili bir fikrim var.

Benim aklıma gelen temel sorun alanları da bunlar:

Performansa dayalı ücretin rekabetçi, ekip hizmetine ve dayanışmaya karşıt bir işleyişi olduğunu düşünen ancak ücretinin bir bölümünü bu biçimde kazanmak zorunda kalanlar;

Hastalık yoktur hasta vardır şiarıyla eğitim almış ancak performans, SABİM, CİMER baskısıyla anamnez almaya vakti olmadan 3-5 dakikada hasta bakmaya zorlanan hekimler; 

Bakım vermek üzere eğitim almış ancak sekreterya hizmeti vermeye zorlanmış hemşireler,

Emekleri bazen hastalar bazen diğer sağlık emekçileri tarafından görmezden gelinen sağlık işçileri; 

8 saatlik işgünün temel bir uluslararası çalışma normu olarak kabul edilmesinden 100 yıl sonra 36 saat çalışmak zorunda bırakılan, eğitim ve uzmanlaşma için yeterli vakitleri ve destekleri olmayan asistan hekimler; 

Kendi ceplerine girmeyen cepten ödemeleri tahsil etmeye zorlanan, ödeme listesinden çıkarılan, kur farkı yüzünden tedarik edilemeyen ilaçlara ihtiyaç duyan hastalarla sürekli karşı karşıya kalan eczacılar;

Prestijli ve onurlu bir mesleğe sahip olma umuduyla üniversite sınavlarına çalışıp, aldıkları üniversite eğitiminin ardından işsiz kalan diş hekimleri;

PEKİ BAŞKA NELER VAR? BU SORUNLARLA NASIL MÜCADELER EDİLEBİR?